BIBLIOGRAFÍA
Las ediciones de Leibniz son muy numerosas,
pero nos limitaremos aquí a sus escritos
matemáticos. Por supuesto, los lectores
interesados pueden acceder a sus manuscritos
inéditos, poniéndose en contacto
con la G.W. Leibniz Gessellschaft en Hannover
www.nlb-hannover.de/Leibniz
o con www.gwleibniz.de
en Berlín.
Los textos matemáticos publicados por
su autor en vida son muy pocos. Aparte los ya
citados de las Acta Eruditorum:
_____ : Dissertatio arithmetica de complexionibus,
1666. Mathematische Schriften, hrsg. Gerhardt
(1849-63), Olms, Hildesheim, 1962.
______ : “Extrait d’une lettre de
M. Leibniz, écrite d’Hanovre à
l’Auteur du Journal, touchant la Quadrature
d’une portion de la Roulette »,
Journal des Sçavans, Lundy, 23 mai 1678.
En Dutens, III, 139. En G.M. V, 116-117.
_____ : "G.G.L. Meditatio Juridico-Mathematica
de Interusurio simplice", Act. Erud., m.
Oct. 1683, 425-32. En Dutens, III, 151-158.
En G.M., VII, 125-133.
En cuanto a las ediciones póstumas de
sus obras, la edición de la Academia
de Berlín es la más ambiciosa,
comenzada en 1923, con siete series: la Reihe
I: Correspondencia general política e
histórica; la Reihe II: Correspondencia
filosófica; la Reihe III: Correspondecia
matemática, de ciencias naturales y técnica;
la Reihe IV: Escritos políticos; la Reihe
V: Escritos históricos; la Reihe VI:
Escritos filosóficos y la Reihe VII:
Escritos matemáticos, de la que se han
publicado tres volúmenes.
Otras ediciones más manejables y de gran
prestigio aunque de una parte pequeña
de la ingente obra, son las de Gerhardt
_____: 1713-1716. Lettres à Montmort.
En Die Philosophischen Schriften, vol. III.
C.J. Gerhardt (ed.), pp. 597-678. Berlin: Weidmannsche
Buchhandlung, 1887. Reedición Hildesheim:
Olms, 1965.
_____ 1849-1863. Mathematische Schriften, C.J.
Gerhardt (ed.) 7 vol. London: D.Natt, Berlin:
A. Asher, Halle: H.W. Schmidt. Reedición
Hildesheim: Olms, 1989.
_____ : Der Briefwechsel von G.W.Leibniz mit
Mathematikern, hrsg. C.I. Gerhardt, Olms, Hildesheim,
1899, 1962.
Y algunas de las más conocidas y/o fáciles
de encontrar:
Tullio Ascarelli : Hobbes - Leibniz, traduc.
francesa Ducouloux & Favard, Ed. Dalloz,
Paris, 1966. En esta edición se encuentran:
Leibniz: Specimen quaestionum philosophicarum
ex jure collectarum, 1664.
- : Doctrina conditionum, 1663-67.
- : De casibus perplexis, 1666. Su tesis doctoral.
- : De interpretatione, 1670.
Tomados de la edición: G.W. Leibniz,
Samtliche Schriften und Briefe, Preuss. Akad.
der Wiss., Darmstadt, 1930, VI, I 69s., 231s.,
369s.
Alexander, H.G.: The Leibniz-Clarke Correspondence,
Manchester U.Press, 1956.
Bourgage, F.& Chouchan, N.: Leibniz et l'infini,
Paris, PUF, 1993.
Chauve, Alain: Leibniz. Les deux labyrinthes,
textes choisis, Paris, PUF, 1973.
Couturat, Louis (ed.): Leibniz, Opuscules et
fragments inédits, Paris, 1903. Alcan.
Reedición Hildesheim: Olms. 1961.
Deleuze, Gilles: Le Pli. Leibniz et le Baroque,
Paris, Minuit, 1988.
Grua, G.: Leibniz: Textes inédits, Paris,
PUF, 2 vol., 1948.
Lamarra, Antonio (ed.): L'infinito in Leibniz.
Problemi e terminologia, Simposio Internazionale,
Roma, 1986.
Ezequiel de Olaso (ed.): Escritos de Leibniz,
ed. Antonio Machado, Madrid, 2003.
Entre las biografías de Leibniz hay algunas
en español, otras en inglés o
alemán. Las más conocidas:
E.J. Aiton: Leibniz. A Biography, 1985, Hilger
Ltd. Boston. Trad. Esp. Alianza
Universidad, Madrid, 1992.
Javier Echeverría: Leibniz. El autor
y su obra , 1981, Barcanova, Madrid.
G.E. Gurhauer: G.W.Freiherr von Leibniz, Eine
Biographie, 1842 Breslau, Olms, 1966.
Trad inglesa J.M. Makie, 1845.
Joseph E. Hofmann: Leibniz in Paris, 1974, Cambridge
U.P.
Kart Müller & Gisela Krönert:
Leben und Werk von G.W. Leibniz. Eine Kronik,
1969,
Klostermann, Frankfurt am Main